incapacitates the mind
unieradomiewa umysł
incapacitates the body
unieradomiewa ciało
incapacitates decision making
unieradomiewa podejmowanie decyzji
incapacitates the senses
unieradomiewa zmysły
incapacitates a person
unieradomiewa osobę
incapacitates normal function
unieradomiewa normalne funkcjonowanie
incapacitates critical thinking
unieradomiewa krytyczne myślenie
incapacitates physical activity
unieradomiewa aktywność fizyczną
incapacitates emotional response
unieradomiewa reakcję emocjonalną
incapacitates effective communication
unieradomiewa skuteczną komunikację
his injury incapacitates him from playing sports.
Jego uraz uniemożliwia mu uprawianie sportu.
the virus incapacitates the immune system.
Wirus uniemożliwia działanie układu odpornościowego.
excessive stress can incapacitate your ability to concentrate.
Nadmierny stres może uniemożliwić Ci koncentrację.
a lack of sleep incapacitates your judgment.
Brak snu uniemożliwia trafne osądzenie sytuacji.
the accident incapacitated her for several months.
Wypadek uniemożliwił jej aktywność przez kilka miesięcy.
severe weather conditions can incapacitate transportation systems.
Ekstremalne warunki pogodowe mogą uniemożliwić funkcjonowanie systemów transportu.
the medication may incapacitate some patients temporarily.
Leki mogą tymczasowo uniemożliwić działanie niektórych pacjentów.
his fear of public speaking incapacitates him during presentations.
Jego strach przed wystąpieniami publicznymi uniemożliwia mu prowadzenie prezentacji.
injuries from the accident incapacitate many workers.
Urazy od wypadku uniemożliwiają pracę wielu pracownikom.
chronic illness can incapacitate individuals over time.
Przewlekła choroba może uniemożliwić ludziom normalne funkcjonowanie na przestrzeni czasu.
incapacitates the mind
unieradomiewa umysł
incapacitates the body
unieradomiewa ciało
incapacitates decision making
unieradomiewa podejmowanie decyzji
incapacitates the senses
unieradomiewa zmysły
incapacitates a person
unieradomiewa osobę
incapacitates normal function
unieradomiewa normalne funkcjonowanie
incapacitates critical thinking
unieradomiewa krytyczne myślenie
incapacitates physical activity
unieradomiewa aktywność fizyczną
incapacitates emotional response
unieradomiewa reakcję emocjonalną
incapacitates effective communication
unieradomiewa skuteczną komunikację
his injury incapacitates him from playing sports.
Jego uraz uniemożliwia mu uprawianie sportu.
the virus incapacitates the immune system.
Wirus uniemożliwia działanie układu odpornościowego.
excessive stress can incapacitate your ability to concentrate.
Nadmierny stres może uniemożliwić Ci koncentrację.
a lack of sleep incapacitates your judgment.
Brak snu uniemożliwia trafne osądzenie sytuacji.
the accident incapacitated her for several months.
Wypadek uniemożliwił jej aktywność przez kilka miesięcy.
severe weather conditions can incapacitate transportation systems.
Ekstremalne warunki pogodowe mogą uniemożliwić funkcjonowanie systemów transportu.
the medication may incapacitate some patients temporarily.
Leki mogą tymczasowo uniemożliwić działanie niektórych pacjentów.
his fear of public speaking incapacitates him during presentations.
Jego strach przed wystąpieniami publicznymi uniemożliwia mu prowadzenie prezentacji.
injuries from the accident incapacitate many workers.
Urazy od wypadku uniemożliwiają pracę wielu pracownikom.
chronic illness can incapacitate individuals over time.
Przewlekła choroba może uniemożliwić ludziom normalne funkcjonowanie na przestrzeni czasu.
Odkryj najczęściej wyszukiwane słownictwo
Chcesz uczyć się słownictwa efektywniej? Pobierz aplikację DictoGo i korzystaj z dodatkowych funkcji nauki oraz powtórek słownictwa!
Pobierz DictoGo teraz