ashamedly apologized
สารภาพด้วยความอับอาย
looking ashamedly
มองด้วยความอับอาย
she blushed ashamedly
เธออับอายจนหน้าแดง
ashamedly admitted
สารภาพด้วยความอับอาย
he spoke ashamedly
เขาพูดด้วยความอับอาย
ashamedly silent
เงียบด้วยความอับอาย
feeling ashamedly
รู้สึกอับอาย
ashamedly confessed
สารภาพด้วยความอับอาย
standing ashamedly
ยืนด้วยความอับอาย
ashamedly retreated
ถอยกลับด้วยความอับอาย
he admitted shamefully that he'd forgotten her birthday.
เขาสารภาพอย่างอับอายว่าเขาลืมวันเกิดเธอไป
she confessed shamefully to eating the last cookie.
เธอสารภาพอย่างอับอายว่าเธอได้กินคุกกี้最后一块ไปแล้ว
i looked away shamefully after tripping over my own feet.
ผมหันหน้าหนีด้วยความอับอายหลังลื่นล้มเพราะเท้าของตัวเอง
he mumbled shamefully about his poor performance on the test.
เขาพูดออกมาอย่างอับอายเกี่ยวกับผลการสอบที่แย่มาก
she stared at the floor shamefully, avoiding eye contact.
เธอจ้องมองพื้นอย่างอับอาย หลีกเลี่ยงการสบตา
he walked away shamefully, head hung low.
เขาเดินออกไปอย่างอับอาย หัวต่ำลง
she apologized shamefully for her rude behavior.
เธอขอโทษอย่างอับอายสำหรับพฤติกรรมที่ไม่สุภาพของเธอ
he explained shamefully why he was late for the meeting.
เขาอธิบายอย่างอับอายว่าทำไมเขาถึงมาสายในการประชุม
she retreated shamefully after realizing her mistake.
เธอถอยหลังอย่างอับอายหลังจากที่รู้ตัวว่าผิด
he stood there shamefully, unable to offer an excuse.
เขายืนอยู่ที่นั่นด้วยความอับอาย ไม่สามารถหาข้ออ้างได้
she sighed shamefully, acknowledging her failure.
เธอถอนหายใจด้วยความอับอาย ยอมรับความล้มเหลวของเธอ
he admitted shamefully that he had lied about his age.
เขาสารภาพอย่างอับอายว่าเขาโกหกเกี่ยวกับอายุของเขา
ashamedly apologized
สารภาพด้วยความอับอาย
looking ashamedly
มองด้วยความอับอาย
she blushed ashamedly
เธออับอายจนหน้าแดง
ashamedly admitted
สารภาพด้วยความอับอาย
he spoke ashamedly
เขาพูดด้วยความอับอาย
ashamedly silent
เงียบด้วยความอับอาย
feeling ashamedly
รู้สึกอับอาย
ashamedly confessed
สารภาพด้วยความอับอาย
standing ashamedly
ยืนด้วยความอับอาย
ashamedly retreated
ถอยกลับด้วยความอับอาย
he admitted shamefully that he'd forgotten her birthday.
เขาสารภาพอย่างอับอายว่าเขาลืมวันเกิดเธอไป
she confessed shamefully to eating the last cookie.
เธอสารภาพอย่างอับอายว่าเธอได้กินคุกกี้最后一块ไปแล้ว
i looked away shamefully after tripping over my own feet.
ผมหันหน้าหนีด้วยความอับอายหลังลื่นล้มเพราะเท้าของตัวเอง
he mumbled shamefully about his poor performance on the test.
เขาพูดออกมาอย่างอับอายเกี่ยวกับผลการสอบที่แย่มาก
she stared at the floor shamefully, avoiding eye contact.
เธอจ้องมองพื้นอย่างอับอาย หลีกเลี่ยงการสบตา
he walked away shamefully, head hung low.
เขาเดินออกไปอย่างอับอาย หัวต่ำลง
she apologized shamefully for her rude behavior.
เธอขอโทษอย่างอับอายสำหรับพฤติกรรมที่ไม่สุภาพของเธอ
he explained shamefully why he was late for the meeting.
เขาอธิบายอย่างอับอายว่าทำไมเขาถึงมาสายในการประชุม
she retreated shamefully after realizing her mistake.
เธอถอยหลังอย่างอับอายหลังจากที่รู้ตัวว่าผิด
he stood there shamefully, unable to offer an excuse.
เขายืนอยู่ที่นั่นด้วยความอับอาย ไม่สามารถหาข้ออ้างได้
she sighed shamefully, acknowledging her failure.
เธอถอนหายใจด้วยความอับอาย ยอมรับความล้มเหลวของเธอ
he admitted shamefully that he had lied about his age.
เขาสารภาพอย่างอับอายว่าเขาโกหกเกี่ยวกับอายุของเขา
Explore frequently searched vocabulary
Want to learn vocabulary more efficiently? Download the DictoGo app and enjoy more vocabulary memorization and review features!
Download DictoGo Now