he soliloquizes daily
เขาพูดคนเดียวเป็นประจำทุกวัน
she soliloquizes often
เธอพูดคนอยู่บ่อยครั้ง
character soliloquizes deeply
ตัวละครพูดคนลึกซึ้ง
he soliloquizes dramatically
เขาพูดคนอย่างน่าดราม่า
she soliloquizes quietly
เธอพูดคนเบาๆ
he soliloquizes alone
เขาพูดคนเดียว
she soliloquizes passionately
เธอพูดคนด้วยความหลงใหล
he soliloquizes thoughtfully
เขาพูดคนอย่างใช้ความคิด
she soliloquizes frequently
เธอพูดคนบ่อยๆ
he soliloquizes aloud
เขาพูดคนดังๆ
she often soliloquizes about her dreams and aspirations.
เธอชอบพึมพำถึงความฝันและความทะเยอทะยานของเธออยู่เสมอ
in the play, the character soliloquizes to express his inner thoughts.
ในละคร ตัวละครมักจะพึมพำเพื่อแสดงความคิดภายในของเขา
he soliloquizes while walking alone in the park.
เขาพึมพำขณะเดินอยู่ตามลำพังในสวนสาธารณะ
the protagonist soliloquizes to reveal his conflicted feelings.
ตัวเอกของเรื่องพึมพำเพื่อเปิดเผยความรู้สึกขัดแย้งของเขา
she soliloquizes frequently, pondering life's big questions.
เธอพึมพำบ่อยๆ โดยครุ่นคิดถึงคำถามใหญ่ๆ เกี่ยวกับชีวิต
during the monologue, he soliloquizes about love and loss.
ในช่วงบทพูดเขาพึมพำถึงความรักและการสูญเสีย
the actor soliloquizes to connect with the audience.
นักแสดงพึมพำเพื่อเชื่อมโยงกับผู้ชม
as she soliloquizes, her emotions become more intense.
เมื่อเธอพึมพำ อารมณ์ของเธอจะทวีความรุนแรงมากขึ้น
he soliloquizes in front of the mirror, practicing his lines.
เขาพึมพำหน้ากระจก ฝึกซ้อมบทพูดของเขา
the poet soliloquizes about the beauty of nature.
กวีพึมพำถึงความสวยงามของธรรมชาติ
he soliloquizes daily
เขาพูดคนเดียวเป็นประจำทุกวัน
she soliloquizes often
เธอพูดคนอยู่บ่อยครั้ง
character soliloquizes deeply
ตัวละครพูดคนลึกซึ้ง
he soliloquizes dramatically
เขาพูดคนอย่างน่าดราม่า
she soliloquizes quietly
เธอพูดคนเบาๆ
he soliloquizes alone
เขาพูดคนเดียว
she soliloquizes passionately
เธอพูดคนด้วยความหลงใหล
he soliloquizes thoughtfully
เขาพูดคนอย่างใช้ความคิด
she soliloquizes frequently
เธอพูดคนบ่อยๆ
he soliloquizes aloud
เขาพูดคนดังๆ
she often soliloquizes about her dreams and aspirations.
เธอชอบพึมพำถึงความฝันและความทะเยอทะยานของเธออยู่เสมอ
in the play, the character soliloquizes to express his inner thoughts.
ในละคร ตัวละครมักจะพึมพำเพื่อแสดงความคิดภายในของเขา
he soliloquizes while walking alone in the park.
เขาพึมพำขณะเดินอยู่ตามลำพังในสวนสาธารณะ
the protagonist soliloquizes to reveal his conflicted feelings.
ตัวเอกของเรื่องพึมพำเพื่อเปิดเผยความรู้สึกขัดแย้งของเขา
she soliloquizes frequently, pondering life's big questions.
เธอพึมพำบ่อยๆ โดยครุ่นคิดถึงคำถามใหญ่ๆ เกี่ยวกับชีวิต
during the monologue, he soliloquizes about love and loss.
ในช่วงบทพูดเขาพึมพำถึงความรักและการสูญเสีย
the actor soliloquizes to connect with the audience.
นักแสดงพึมพำเพื่อเชื่อมโยงกับผู้ชม
as she soliloquizes, her emotions become more intense.
เมื่อเธอพึมพำ อารมณ์ของเธอจะทวีความรุนแรงมากขึ้น
he soliloquizes in front of the mirror, practicing his lines.
เขาพึมพำหน้ากระจก ฝึกซ้อมบทพูดของเขา
the poet soliloquizes about the beauty of nature.
กวีพึมพำถึงความสวยงามของธรรมชาติ
Explore frequently searched vocabulary
Want to learn vocabulary more efficiently? Download the DictoGo app and enjoy more vocabulary memorization and review features!
Download DictoGo Now