predicates

[US]/'predɪkət/
[UK]/'prɛdɪkət/
Frequency: Very High

Translation

vt. twierdzić lub ogłaszać
n. część zdania lub klauzuli zawierająca czasownik i stwierdzająca coś o podmiocie

Phrases & Collocations

subject-predicate

podmiot-orzeczenie

predicate adjective

przymiotnik orzecznika

predicate nominative

orzeczenie nominatywne

complete predicate

pełne orzeczenie

simple predicate

proste orzeczenie

(grammatical) predicate

(gramatyczne) orzeczenie

predicate logic

logika predykatów

predicate verb

orzeczenie czasownikowe

predicate calculus

rachunek predykatów

Example Sentences

We predicate rationality of man.

Zakładamy racjonalność człowieka.

invert the subject and predicate of a sentence.

odwróć podmiot i orzeczenie w zdaniu.

We predicate of the motive that it is good. (=We predicate the motive to be good.)

Twierdzimy, że motyw jest dobry. (=Twierdzimy, że motyw jest dobry.)

The sermon predicated the perfectibility of humankind.

Kazanie przewiduje doskonałość ludzkości.

aggression is predicated of those who act aggressively.

agresja jest przypisywana tym, którzy postępują agresywnie.

Most religions predicate life after death.

Wiele religii zakłada życie po śmierci.

He predicates his argument on the facts.

Opiera swoje argumenty na faktach.

a word which predicates something about its subject.

słowo, które coś orzeka o swoim podmiocie.

This paper investigates a subtype of resultative predicate marked by the verbal particle-can in Cantonese and associated with adversative meaning.

W tym artykule badano podtyp wynikowego predykatu oznaczanego przez partykułę werbalną -can w kantyńskim i związanego ze znaczeniem przeciwstawczym.

Popular Words

Explore frequently searched vocabulary

Download App to Unlock Full Content

Want to learn vocabulary more efficiently? Download the DictoGo app and enjoy more vocabulary memorization and review features!

Download DictoGo Now