การเปรียบเทียบแบบปกติ

กฎสำหรับการสร้างขั้นกว่าและขั้นสุดของคำคุณศัพท์

การผันกริยาคำนามพหูพจน์การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์
การเปรียบเทียบแบบปกติการเปรียบเทียบแบบไม่ปกติ
การเปรียบเทียบแบบปกติ
รูปแบบกฎตัวอย่าง
+ er/estคำคุณศัพท์สั้น (1 พยางค์): เติม -er / -est
tall→taller→tallest
fast→faster→fastest
old→older→oldest
double + er/estลงท้ายแบบ CVC: เพิ่มพยัญชนะตัวท้ายซ้ำ + -er / -est
big→bigger→biggest
hot→hotter→hottest
thin→thinner→thinnest
y → ier/iestคำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย -y: เปลี่ยน y เป็น -ier / -iest
happy→happier→happiest
easy→easier→easiest
early→earlier→earliest
more / mostคำคุณศัพท์ยาว (2 พยางค์ขึ้นไป): ใช้ more / most
beautiful→more beautiful→most beautiful
important→more important→most important
carefully→more carefully→most carefully

FAQ

ใช้ -er/-est กับ more/most สำหรับรูปขั้นกว่าเมื่อใด?

คำคุณศัพท์สั้น (หนึ่งพยางค์) มักเติม -er/-est (tall/taller/tallest) คำคุณศัพท์ยาว (สองพยางค์ขึ้นไป) ใช้ more/most (beautiful/more beautiful/most beautiful) คำคุณศัพท์สองพยางค์ที่ลงท้ายด้วย -y เปลี่ยนเป็น -ier/-iest (happy/happier/happiest)

รูปขั้นกว่าและขั้นสูงสุดที่ผิดปกติมีอะไรบ้าง?

การเปรียบเทียบรูปไม่ปกติที่พบบ่อยที่สุดคือ: good/better/best, bad/worse/worst, far/farther(further)/farthest(furthest), little/less/least, much(many)/more/most และ old/elder(older)/eldest(oldest)

ความแตกต่างระหว่างขั้นกว่าและขั้นสูงสุดคืออะไร?

รูปขั้นกว่าใช้เปรียบเทียบสองสิ่ง (เช่น 'taller than') ส่วนรูปขั้นสูงสุดแสดงระดับสูงสุดในบรรดาสามสิ่งขึ้นไป (เช่น 'the tallest') ขั้นกว่าใช้ -er หรือ more ขั้นสูงสุดใช้ -est หรือ most

ค้นหาคำใดก็ได้

ค้นหาคำภาษาอังกฤษใด ๆ เพื่อดูรูปคำทั้งหมด

ลองค้นหาคำหลักหรือรูปแบบใด ๆ ของคำนั้น