predicate

[USA]/'predɪkət/
[Wielka Brytania]/'prɛdɪkət/
Częstotliwość: Bardzo wysoki

Tłumaczenie

vt. twierdzić lub ogłaszać
n. część zdania lub klauzuli zawierająca czasownik i stwierdzająca coś o podmiocie

Frazy i kolokacje

subject-predicate

podmiot-orzeczenie

predicate adjective

przymiotnik orzecznika

predicate nominative

orzeczenie nominatywne

complete predicate

pełne orzeczenie

simple predicate

proste orzeczenie

(grammatical) predicate

(gramatyczne) orzeczenie

predicate logic

logika predykatów

predicate verb

orzeczenie czasownikowe

predicate calculus

rachunek predykatów

Przykładowe zdania

We predicate rationality of man.

Zakładamy racjonalność człowieka.

invert the subject and predicate of a sentence.

odwróć podmiot i orzeczenie w zdaniu.

We predicate of the motive that it is good. (=We predicate the motive to be good.)

Twierdzimy, że motyw jest dobry. (=Twierdzimy, że motyw jest dobry.)

The sermon predicated the perfectibility of humankind.

Kazanie przewiduje doskonałość ludzkości.

aggression is predicated of those who act aggressively.

agresja jest przypisywana tym, którzy postępują agresywnie.

Most religions predicate life after death.

Wiele religii zakłada życie po śmierci.

He predicates his argument on the facts.

Opiera swoje argumenty na faktach.

a word which predicates something about its subject.

słowo, które coś orzeka o swoim podmiocie.

This paper investigates a subtype of resultative predicate marked by the verbal particle-can in Cantonese and associated with adversative meaning.

W tym artykule badano podtyp wynikowego predykatu oznaczanego przez partykułę werbalną -can w kantyńskim i związanego ze znaczeniem przeciwstawczym.

Popularne słowa

Odkryj najczęściej wyszukiwane słownictwo

Pobierz aplikację, aby odblokować pełną zawartość

Chcesz uczyć się słownictwa efektywniej? Pobierz aplikację DictoGo i korzystaj z dodatkowych funkcji nauki oraz powtórek słownictwa!

Pobierz DictoGo teraz