dishonor

[US]/dɪsˈɒnə/
[UK]/dɪsˈɑːnər/
Frequency: Very High

Translation

n. utrata honoru lub szacunku; akt lub przypadek znieważenia
vt. przynieść wstyd lub hańbę; okazać brak szacunku lub obrazić; odmówić uhonorowania weksla lub noty; zbezcześcić lub zhańbić
Word Forms
Pluraldishonors

Phrases & Collocations

dishonor someone

znająskać kogoś

dishonor code

znająskać kodeks

dishonor reputation

znająskać reputację

dishonor family

znająskać rodzinę

dishonor name

znająskać imię

dishonor oneself

znająskać siebie

dishonor oath

znająskać przysięgę

dishonor trust

znająskać zaufanie

dishonor legacy

znająskać dziedzictwo

dishonor act

znająskać czyn

Example Sentences

to dishonor someone is to betray their trust.

oscarzenie kogoś oznacza zdradę zaufania.

he felt it would dishonor his family if he didn't succeed.

Uważał, że niepowodzenie przyniosłoby wstyd jego rodzinie.

dishonor can lead to a loss of reputation.

Wstyd może prowadzić do utraty reputacji.

she refused to dishonor her commitments.

odmówiła złamania swoich zobowiązań.

dishonor in battle can be a heavy burden to bear.

Wstyd na polu bitwy może być ciężarem do uniesienia.

he was determined not to dishonor his legacy.

Był zdeterminowany, aby nie oskarżyć swojego dziedzictwa.

dishonor can affect future generations.

Wstyd może wpłynąć na przyszłe pokolenia.

they accused him of dishonor and deceit.

Oskarżyli go o wstyd i oszustwo.

to dishonor oneself is to lose one's integrity.

Oskarżenie siebie oznacza utratę swojej uczciwości.

he tried to avoid any actions that might dishonor his name.

Postarał się uniknąć jakichkolwiek działań, które mogłyby oskarżyć jego imię.

Popular Words

Explore frequently searched vocabulary

Download App to Unlock Full Content

Want to learn vocabulary more efficiently? Download the DictoGo app and enjoy more vocabulary memorization and review features!

Download DictoGo Now