| Past Tense | abdicated |
| Past Participle | abdicated |
| Third Person Singular | abdicates |
| Plural | abdicates |
| Present Participle | abdicating |
to abdicate the office
het ambt neerleggen
to abdicate one's responsibilities
één's verantwoordelijkheden neerleggen
abdicate the throne in sb.'s favour
de troon neerleggen ten gunste van iemand
He abdicated all responsibility for the care of the child.
Hij verzakte alle verantwoordelijkheid voor de zorg voor het kind.
in 1918 Kaiser Wilhelm abdicated as German emperor.
In 1918 trad keizer Wilhelm af als Duitse keizer.
King Edward Ⅷ abdicated in 1936 to marry a commoner.
Koning Edward VIII trad in 1936 af om met een gewone vrouw te trouwen.
When King George abdicated, his brother succeeded him on the throne.
Toen koning George aftrad, nam zijn broer het over op de troon.
to abdicate the office
het ambt neerleggen
to abdicate one's responsibilities
één's verantwoordelijkheden neerleggen
abdicate the throne in sb.'s favour
de troon neerleggen ten gunste van iemand
He abdicated all responsibility for the care of the child.
Hij verzakte alle verantwoordelijkheid voor de zorg voor het kind.
in 1918 Kaiser Wilhelm abdicated as German emperor.
In 1918 trad keizer Wilhelm af als Duitse keizer.
King Edward Ⅷ abdicated in 1936 to marry a commoner.
Koning Edward VIII trad in 1936 af om met een gewone vrouw te trouwen.
When King George abdicated, his brother succeeded him on the throne.
Toen koning George aftrad, nam zijn broer het over op de troon.
Explore frequently searched vocabulary
Want to learn vocabulary more efficiently? Download the DictoGo app and enjoy more vocabulary memorization and review features!
Download DictoGo Now